Koen Naert: “Olympiër ben je voor de rest van je leven en dat is iets om trots op te zijn.”

23 juni is de dag dat de Olympische Beweging haar Olympic Day viert. Wij laten Koen Naert aan het woord, een topatleet met een belangrijke drijfveer: zijn passie voor de Olympische Spelen en Team Belgium.

Koen Naert snelde in september 2015 naar een fantastische 2:10:31 en een zevende plaats op de marathon van Berlijn. Het was de op één na beste Belgische prestatie op de marathon ooit. Voor de Olympische Spelen in Rio zette Koen Naert zijn job als verpleegkundige in het brandwondencentrum van Neder-Over-Heembeek even op pauze. Sindsdien gaat het steeds sneller, dat bewijzen zijn mooie tijden en zijn Europese titel in 2018.

Koen Naert: “Voor een atleet bestaat er geen grotere motivatie of eer dan je land te mogen vertegenwoordigen in wat jij als atleet het liefste doet. Deze motivatie begint meestal op jeugdkampioenschappen, om onverstoorbaar door te groeien naar het grootste sportevenement ter wereld, de Olympische Spelen. Het grootste toernooi waar je als sporter, coach of staf deel van kunt uitmaken. De cohesie tussen alle disciplines en alle sporten maken van de Spelen een heel bijzonder gegeven. Geen enkel ander toernooi komt nog maar in de buurt van het gevoel om je land te mogen vertegenwoordigen op de Olympische Spelen. Je leert andere sporters beter kennen, niet enkel de persoon achter de sporter, maar ook de manier waarop zij werken naar één van de grootste momenten in hun carrière. Een moment om veel informatie te verzamelen, om na het toernooi eventueel mee aan de slag te gaan... richting een volgende Olympiade. Net die verbondenheid met de andere topatleten en de staf van Team Belgium zorgt ervoor dat je na zo’n ervaring op de Spelen als atleet de kans krijgt om ontzettend veel bij te leren.

“Samen geweldige prestaties vieren, maar ook elkaar oppeppen als de verwachtingen niet ingelost werden. Deze ervaringen over de sportgrenzen heen zorgt voor een waanzinnig teamgevoel tijdens zo’n toernooi. Elkaar moed inspreken, maar elkaar ook de rust en focus gunnen voor het grootste moment in elkaars sportcarrière.”

“Ik heb heel veel herinneringen aan mijn eerste Olympische Spelen in Rio. Ik was zo ontzettend trots dat ik me meteen na mijn aankomst van de marathon voor altijd Olympiër mocht noemen. Daar ben ik vier jaar later nog steeds trots op. Maar ook het moment dat ik mijn naam op een BIB nummer (identificatie- of startnummer) zag staan met de Olympische ringen ontroerde mij. Mijn BIB nummer mogen opspelden op mijn nationale Team Belgium shirt, is een gevoel dat ik ook nooit zal vergeten. Ook de band met de andere Team Belgium atleten en de staf. Elkaar opzoeken in de enorme eetzaal van het Olympisch dorp, om samen te eten en tijd met elkaar door te brengen. Genieten van de kleine dingen dus, maar wel belangrijk want ze verenigen ons wel als team. Dit is het moment waarop je anderen leert kennen, maar ook van die anderen heel veel leert.”

“Wat mij aanspreekt in de Olympische wereld en waarom ik net op de Spelen de beste versie van mezelf wil zijn, is het besef dat deelnemen aan de Spelen het hoogst haalbare is als sporter. Eens je die kwalificatie hebt binnengehaald, telt iedere plek waarvoor je strijdt tijdens de Spelen. Slechts om de vier jaar heb je de kans om op dit toernooi uit te blinken. Als atleet, in eender welke discipline is dat je kans. De hele wereld volgt jou in de discipline waar jij de afgelopen vier jaar alles voor hebt gedaan. Dat is een moment om te koesteren ! Wat het resultaat ook wordt... je bent en blijft een Olympiër voor de rest van je leven. En dat is iets om ontzettend trots op te zijn.”

Naar het nieuwsoverzicht

Nog 276 dagen tot
Olympische Zomerspelen Tokio 2020